ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
capítulo 22
verso 1
και αποκριθεις ο ιησους παλιν ειπεν αυτοις εν παραβολαις λεγων
verso 2
ωμοιωθη η βασιλεια των ουρανων ανθρωπω βασιλει οστις εποιησεν γαμους τω υιω αυτου
verso 3
και απεστειλεν τους δουλους αυτου καλεσαι τους κεκλημενους εις τους γαμους και ουκ ηθελον ελθειν
verso 4
παλιν απεστειλεν αλλους δουλους λεγων ειπατε τοις κεκλημενοις ιδου το αριστον μου ητοιμασα οι ταυροι μου και τα σιτιστα τεθυμενα και παντα ετοιμα δευτε εις τους γαμους
verso 5
οι δε αμελησαντες απηλθον ο μεν εις τον ιδιον αγρον ο δε εις την εμποριαν αυτου
verso 6
οι δε λοιποι κρατησαντες τους δουλους αυτου υβρισαν και απεκτειναν
verso 7
ακουσας δε ο βασιλευς ωργισθη και πεμψας τα στρατευματα αυτου απωλεσεν τους φονεις εκεινους και την πολιν αυτων ενεπρησεν
verso 8
τοτε λεγει τοις δουλοις αυτου ο μεν γαμος ετοιμος εστιν οι δε κεκλημενοι ουκ ησαν αξιοι
verso 9
πορευεσθε ουν επι τας διεξοδους των οδων και οσους αν ευρητε καλεσατε εις τους γαμους
verso 10
και εξελθοντες οι δουλοι εκεινοι εις τας οδους συνηγαγον παντας οσους ευρον πονηρους τε και αγαθους και επλησθη ο γαμος ανακειμενων
verso 11
εισελθων δε ο βασιλευς θεασασθαι τους ανακειμενους ειδεν εκει ανθρωπον ουκ ενδεδυμενον ενδυμα γαμου
verso 12
και λεγει αυτω εταιρε πως εισηλθες ωδε μη εχων ενδυμα γαμου ο δε εφιμωθη
verso 13
τοτε ειπεν ο βασιλευς τοις διακονοις δησαντες αυτου ποδας και χειρας αρατε αυτον και εκβαλετε εις το σκοτος το εξωτερον εκει εσται ο κλαυθμος και ο βρυγμος των οδοντων
verso 14
πολλοι γαρ εισιν κλητοι ολιγοι δε εκλεκτοι
verso 15
τοτε πορευθεντες οι φαρισαιοι συμβουλιον ελαβον οπως αυτον παγιδευσωσιν εν λογω
verso 16
και αποστελλουσιν αυτω τους μαθητας αυτων μετα των ηρωδιανων λεγοντες διδασκαλε οιδαμεν οτι αληθης ει και την οδον του θεου εν αληθεια διδασκεις και ου μελει σοι περι ουδενος ου γαρ βλεπεις εις προσωπον ανθρωπων
verso 17
ειπε ουν ημιν τι σοι δοκει εξεστιν δουναι κηνσον καισαρι η ου
verso 18
γνους δε ο ιησους την πονηριαν αυτων ειπεν τι με πειραζετε υποκριται
verso 19
επιδειξατε μοι το νομισμα του κηνσου οι δε προσηνεγκαν αυτω δηναριον
verso 20
και λεγει αυτοις τινος η εικων αυτη και η επιγραφη
verso 21
λεγουσιν αυτω καισαρος τοτε λεγει αυτοις αποδοτε ουν τα καισαρος καισαρι και τα του θεου τω θεω
verso 22
και ακουσαντες εθαυμασαν και αφεντες αυτον απηλθον
verso 23
εν εκεινη τη ημερα προσηλθον αυτω σαδδουκαιοι οι λεγοντες μη ειναι αναστασιν και επηρωτησαν αυτον
verso 24
λεγοντες διδασκαλε μωσης ειπεν εαν τις αποθανη μη εχων τεκνα επιγαμβρευσει ο αδελφος αυτου την γυναικα αυτου και αναστησει σπερμα τω αδελφω αυτου
verso 25
ησαν δε παρ ημιν επτα αδελφοι και ο πρωτος γαμησας ετελευτησεν και μη εχων σπερμα αφηκεν την γυναικα αυτου τω αδελφω αυτου
verso 26
ομοιως και ο δευτερος και ο τριτος εως των επτα
verso 27
υστερον δε παντων απεθανεν και η γυνη
verso 28
εν τη ουν αναστασει τινος των επτα εσται γυνη παντες γαρ εσχον αυτην
verso 29
αποκριθεις δε ο ιησους ειπεν αυτοις πλανασθε μη ειδοτες τας γραφας μηδε την δυναμιν του θεου
verso 30
εν γαρ τη αναστασει ουτε γαμουσιν ουτε εκγαμιζονται αλλ ως αγγελοι του θεου εν ουρανω εισιν
verso 31
περι δε της αναστασεως των νεκρων ουκ ανεγνωτε το ρηθεν υμιν υπο του θεου λεγοντος
verso 32
εγω ειμι ο θεος αβρααμ και ο θεος ισαακ και ο θεος ιακωβ ουκ εστιν ο θεος θεος νεκρων αλλα ζωντων
verso 33
και ακουσαντες οι οχλοι εξεπλησσοντο επι τη διδαχη αυτου
verso 34
οι δε φαρισαιοι ακουσαντες οτι εφιμωσεν τους σαδδουκαιους συνηχθησαν επι το αυτο
verso 35
και επηρωτησεν εις εξ αυτων νομικος πειραζων αυτον και λεγων
verso 36
διδασκαλε ποια εντολη μεγαλη εν τω νομω
verso 37
ο δε ιησους ειπεν αυτω αγαπησεις κυριον τον θεον σου εν ολη τη καρδια σου και εν ολη τη ψυχη σου και εν ολη τη διανοια σου
verso 38
αυτη εστιν πρωτη και μεγαλη εντολη
verso 39
δευτερα δε ομοια αυτη αγαπησεις τον πλησιον σου ως σεαυτον
verso 40
εν ταυταις ταις δυσιν εντολαις ολος ο νομος και οι προφηται κρεμανται
verso 41
συνηγμενων δε των φαρισαιων επηρωτησεν αυτους ο ιησους
verso 42
λεγων τι υμιν δοκει περι του χριστου τινος υιος εστιν λεγουσιν αυτω του δαβιδ
verso 43
λεγει αυτοις πως ουν δαβιδ εν πνευματι κυριον αυτον καλει λεγων
verso 44
ειπεν ο κυριος τω κυριω μου καθου εκ δεξιων μου εως αν θω τους εχθρους σου υποποδιον των ποδων σου
verso 45
ει ουν δαβιδ καλει αυτον κυριον πως υιος αυτου εστιν
verso 46
και ουδεις εδυνατο αυτω αποκριθηναι λογον ουδε ετολμησεν τις απ εκεινης της ημερας επερωτησαι αυτον ουκετι
Libros
